Joni van Loon naar WK-20 kamp in Lisse (20/21-8)

Joni van Loon: “Het lastigste is de volgende dag als je weer opstaat”

In het derde weekeinde van augustus wacht er een grote sportieve uitdaging op Cialfo-atleet Joni van Loon: de wereldkampioenschappen 20-kamp in Lisse. Hierbij worden in twee dagen alle gebruikelijke atletiekonderdelen op de baan afgewerkt. De 22-jarige inwoner van ’t Harde heeft er ervaring mee. Vorig jaar heeft hij voortreffelijk gepresteerd in Delft, waarbij hij 9371 punten heeft behaald. Hiermee heeft hij zijn visitekaartje afgegeven in de wereld van de super-meerkampers. Zoals elke sporter met ambities legt hij de lat nu hoger. Hij denkt dat 10.000 punten haalbaar is als hij de twee dagen in Lisse goed doorkomt.

Wat zijn nu lastige momenten in de 20-kamp: “De start om 8.00 u. s'ochtends met een 100 mtr.- sprint en de combinatie van 5000 mtr. en 800 mtr.  achter elkaar”. En er gaat altijd wel één onderdeel minder als gehoopt. Dat is een mentale kwestie; daar moet je je overheen zetten. “Voor mij persoonlijk is het lastig dat je maar zes pogingen op hoogspringen en polstokhoogspringen hebt. Vorig jaar in Delft heb ik ruim 10 pogingen gebruikt bij beide onderdelen en dat kan nu niet”

Misschien wel het moeilijkste moment van het tweedaagse evenement is de start op de tweede dag met de hordensprint. “Daar staan dan die 10 hordes van 1.067 mtr. te wachten. Op de tweede dag is er de combinatie van 3000 mtr. en 400 mtr. horden. Voor de meeste deelnemers is de afsluitende 10.000 meterom 20.00 uur ’s avonds een ramp. Maar bij mij gaat dat juist altijd erg goed”.
Maar Joni van Loon kan er ook wel om lachen:  “Het zwaarste van de hele 20-kamp is: de maandag na de 20-kamp als je op staat “, grapt hij.

 

De multi-sporter van atletiekvereniging Cialfo in Epe kan slecht stil zitten, zegt hij zelf. Met de dubbele meerkamp heeft hij een sportief doel. Eerder dit jaar heeft Joni van Loon een 14-kamp in het Finse Helsinki gewonnen met een nieuw puntenrecord voor neo-senioren. De atleet is weinig geblesseerd en hij kan veel trainingen en wedstrijden goed verwerken. Zijn herstel is goed. Dat is een belangrijk voordeel als je dergelijke extreme uitdagingen aangaat. Lopen, werpen, springen; hij vindt het allemaal geweldig om te doen.

Rust houden; een onmogelijk opgave

In de voorbereiding is er een lichte hamstringblessure, die wat opspeelt, maar er kan getraind worden. In de een na laatste week worden zoveel mogelijk onderdelen nog even geoefend. In de laatste week staat er in principe rust op het programma maar dat is voor Joni van Loon bijna een onmogelijk opgave. “Een beetje loslopen, wat starts oefenen en soepel blijven voor de wedstrijd in Lisse.”

De sporter heeft zich fysiek goed voorbereid. Ook weet hij zijn kansen goed in te schatten. Voor alle onderdelen maakt hij puntenberekeningen.

Bij de senioren zijn er 18 kanshebbers. De Cialfo-atleet verwacht dat acht atleten beter zullen zijn. Veel atleten zullen dicht bij elkaar eindigen. Een grote groep zwerft rond de 10.000 punten-grens. “Als je 2 of 3 onderdelen relatief slecht presteert kan je dat maar zo 5-10 plaatsen kosten”.
 
”In Helsinki had ik bij de 14-kamp in de hal geen enkel zwak onderdeel en het doel is nu dat te evenaren. Je moet op geen enkel onderdeel punten laten liggen en op je eigen niveau goed presteren. Het zal een hele lastige klus worden om de uitslag van Helsinki te verbeteren, want veel zal afhankelijk zijn van de weersomstandigheden.”

Krachten goed verdelen

In Lisse is het vooral belangrijk om de krachten goed te verdelen. Het zijn twee dagen met zware inspanningen, waarbij niet alleen verschillende sprintnummers gedaan worden maar ook een10.000 meter. Alle werp- en springnummers in de baanatletiek worden gedaan. In de voorbereiding naar de WK gaan de spring- en hordennummers heel goed. In de laatste weken wordt vooral gewerkt aan de explosiviteit. De basistraining is achter de rug en de conditie is in orde.

Het Nederlands record van Marnix Engels (12.172 pnt.) is te ver weg, maar de aansprekende grens van 10.000 punten is wel haalbaar, denkt Joni van Loon. Dit jaar heeft hij al een rijtje clubrecords bij zijn vereniging AV Cialfo verbeterd. 32.03 mtr. met de slingerkogel, 7.04.8 min. op de2000 metersteeple chase, 12.73 mtr. bij het hinkstapspringen, 9.66 sec. op de 60 mtr. horden en 1.80 mtr. bij het hoogspringen. De meeste atleten zullen het niet in hun hoofd halen om dergelijke nummers te combineren. Niet, Joni van Loon. Daar heeft hij juist lol in. Hij vindt het een uitdaging om grenzen te verkennen. In de 20-kamp kan hij zijn energie kwijt.

“In Lisse moet het gebeuren”, zegt hij na zich bijna een half jaar te hebben voorbereid. Een beetje nerveus wordt Van Loon wel, maar dat hoort bij de atleet. Zonder kriebels kan hij niet sporten. Er moet wat wedstrijdspanning zijn om goed te presteren.