La grand journée de la course á pied

Trail de la Mazerine - Lasne (B), zaterdag 23-Feb-2013.

Waterloo: voornamelijk bekend van de slag in 1815 waarbij Napoleon definitief werd verslagen door een Brits/Nederlandse, Hannovariaanse en Pruisische legermacht onder leiding van de hertog van Wellington en Blücher. Hierna was het gebeurd met Napoleon, moest hij vluchten en eindigde uiteindelijk op Saint-Helena. Een gedeelte van de trail loopt ook over de heuvels waar destijds werd gevochten.


Op zoek naar een lange loop in de periode tussen de Marathon van Apeldoorn en de 60 van Texel heb ik deze trail gevonden. Het is de eerste keer dat deze trail georganiseerd wordt en er is dus weinig over te vinden. De start is linksonder op de kaart in de gemeente Lasne, nog geen 20 kilometer van Brussel en minder dan 10 van Waterloo. Het lichtgroene is de uiteindelijk door mij gelopen route.

23-Feb-2013 Trail de la Mazerine 001


7.20 staan we in Maransart bij het voetbalveld in een tent de startnummers op te halen. Er wordt veel verteld en wat ik er van versta (het is Waals Brabant, dus liever geen Vlaams of Nederlands..) is dat de start ietsje later dan de geplande 8u zal plaatsvinden. Mooi startnummer en een Ipico chip voor in de veters van de schoen. Dat ziet er professioneel uit, kan ik later ook mooi naar de tussentijden kijken. 7.55 de briefing van de loop, 5 minuten Frans, daarna een hele korte samenvatting in het Nederlands. Alles is aangegeven met kleine oranje pijltjes en je krijgt een kaart mee (A4 formaat voor een route van >60km, niet al te veel details dus), er zijn 2 omleidingen door werkzaamheden en ook dit is bewijzerd.

Nu nog een korte speech en beginnen maar.. hierbij nog de opmerking dat we niet over de “Ipico” registratie mat hoeven, dat komt bij de finish wel, start verschillen zijn minder dan een paar seconden, dus dat maakt niet zoveel uit.

Het is koud.. rond de -2 en uit de wind is dat niet vervelend, maar op het open veld voelt het veel kouder aan. Al gauw loop ik in een “kopgroep” met een man of 10. Dit loopt lekker, grond is wel hard want bevroren. Aan de ene kant lastig met hard geworden sporen van trekkers en paarden, aan de andere kant: als het dooi was geweest dan was het één grote modder bende geweest en stonden we tot de enkels in de klei. Wat nu verder belangrijk is: eigen tempo lopen en te genieten van de natuur.

Hé bordjes weg.. les 1 van trail lopen wordt door het groepsgedrag geheel genegeerd (in het kort: rechtdoor als er geen bordje staat, maar duurt het te lang en komt er bij de volgende kruizing weer geen bordje – ga dan terug naar het laatste bordje dat je gezien hebt). Pas na 1.5 km komen we er achter dat er toch echt iets niet klopt. 1 van de lopers heeft de route gedownload op z’n GPS en we hebben dus idd ergens een afslag gemist. Voordat we de conclusie hebben is de hele groep met lopers (>50 man en vrouw) alweer bij elkaar. Nu moeten we weer 1.5 km terug en daar is de bewuste afslag, de gemiste aanwijzing wordt gebroken in de struiken gevonden.. dat lijkt sabotage. Na een nieuwe “start” ontstaat weer dezelfde groep van 10 man. Positief: extra kilometers voor hetzelfde geld, of zoals een Vlaming het verwoorde: anders waren we hier nooit geweest en hadden we dit niet gezien. (Midden onder op de kaart, zie je de gelopen route van de geplande route aflopen).Foto0037
De kopgroep bestaat uit Vlamingen, Walen en ’n Hollander (ik dus). Nu merk ik wel dat de stijgende hoogtemeters voor mij wat minder gaan dan bij hun en onstaat er een gaatje, dat heel langzaam groeit van een tiental tot later een kleine honderd meters.

Goed blijven eten en drinken (al was in eerste instantie de drinkslang van de camelbag bevroren – tijdje in de handen houden om te ontdooien) tussendoor en eigen tempo. Eerste verversingspunt (Ravito) stond gepland voor 25km.. dit blijkt mede door de extra meters (door het verkeerd lopen) op het 30km punt te zijn. Mijn schatting voor de eind afstand nadert nu ook de 65 ipv de geplande 62km. Sinaasappel, banaan, cola en een stapeltje TUC koekjes en gauw weer verder.

Mooie omgeving lekker klimmen, dalen even twijfelen bij een traject met werkzaamheden en rustig doorlopen, nog steeds de meeste kilometers rond de 5.20 tot 5.30 de kilometer en iets meer bij lange klimmen. Uiteindelijk komen we in de kasteeltuin van Chateau La Hulpe waar we de hele tuin meepakken en alweer bij Ravito 2 zijn..

Hé.. de eerst tijdregistratie, loop ik daarom de hele tijd met een chip om mijn schoen? Weer wat cola, sinaasappel en TUC koekjes (zout). Nu al 43 kilometer gehad, nog maar een dikke 20 en we zijn er. De hele afstand relativeert sterk, het voelt echt als nog maar een klein stukje. Inmiddels ook weer wat dicher bij de koplopers, ik lig nu huit of neuf wordt mij verteld. Al snel haal ik er 2 in. Kijk: 6de daar kan je mee thuis komen. Hup weer een heuveltje en een mooie ruïne, hele mooie oude eiken en voila 50km op de GPS. Bij kilometer 54 heb ik toch echt even geen zin meer.. even plassen, hé er loopt iemand mij voorbij.. hmm. Net een heel stuk vals plat, ik blijf even achter mijn oploper en besluit te versnellen (dan ben je immers eerder bij het eind) hup erop en erover. Dit gaat lekker, dat is zeker een andere energiebron en daar komt de volgende loper alweer aan, dat betekent 5e in de koers. Zo en nu lekker uitlopen. Top 10% was het doel en daar zit ik nu binnen.

Kilometer 60, de Garmin meldt weer: batterijen bijna leeg (en vanochtend was het echt 100%) – als hij de laatste kilometers nu ook maar pakt. Heuveltje af, op, hé dat meertje ken ik, nu echt even doorbijten. En daar loopt er weer 1.. even doorgaan en op kilometer 63 gaat hij heel netjes in een afdaling even aan de kant. Heel sportief. Nu zijn we er echt bijna. Ik zie al wat atleten lopen van de kortere afstanden (22 en 35km) en die roepen Courage, nog maar Cinq cent metres. Voordat ik doorhad dat dat geen 150 maar 500m was, naderde ik de bocht naar de finish. Yo.. 65,5 km in 6uur 22 minuten en 50 seconden. Mooi 4e overal! Het doel was dan wel 6uur op de 62, maar als er ook 1650 positieve hoogtemeters in zitten en 1600 omlaag, dan gaat het gevoel van eerst: “dat ik dat kan” naar: “Ik kan dat!”

Nu even douchen (helaas koud), genieten van de gemoedelijke Belgische sfeer, wat napraten met de medelopers en.. een lekker Belgisch biertje!

trail de la mazerine 2

      trail de la mazerine