Prestatie??

Op 16 februari jl.  vond het NK masters weer plaats in Omnisport Apeldoorn. Dit was in alle opzichten weer een bijzonder NK. Vorig jaar hebben we de  nodige commotie meegemaakt vanuit de hoek van de “boze masters” over de regelgeving bij NK’s.
Dit jaar zijn medaillelimieten per leeftijdscategorie ingevoerd, hetgeen betekent dat voor iedere leeftijdscategorie medailles worden uitgereikt, ook wanneer de onderdelen niet goed bezet zijn.  Samenvoeging van categorieën is derhalve niet meer nodig om te komen tot voldoende deelname om voor een medaille in aanmerking te komen.
Ook dit jaar heb ik weer deelgenomen aan het onderdeel hoogspringen en wel in de categorie 65-70. In deze categorie stond nog een atleet op de lijst.  Het zou dus goud of zilver kunnen worden. We kenden elkaars kwaliteiten. Van de medaillelimiet hoefden we niet wakker te liggen. Deze limiet was gesteld op 1.21 m. (68 % van het wereldrecord).
In een laatste training op onze baan had ik echter gemerkt dat ik last ondervond van een slepende blessure aan mijn hoofd. Ook het aanlopen verliep niet soepel. Zou de medaillelimiet dan toch noch een probleem kunnen opleveren?
Zondagmiddag laat moest er gesprongen worden. Voorbereidingen heb ik maar achterwege gelaten. De aanloop heb ik aanzienlijk ingekort. Het enige wat telde was één sprong over 1.22 m.  Een vreemde gewaarwording om op deze hoogte te springen. Met veel pijn en moeite lukte het me om deze hoogte te passeren. Op dat moment voelde ik me wel een erg oude man, maar toch tevredenheid over deze prestatie. Zilver was veilig gesteld met een sprong van 21 cm onder mijn PR. Ook een hand van een oude master is snel gevuld.
René Hondelink